“ஈ” என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் வடமொழிச்சொற்களுக்கான தமிழ்ச்சொற்கள்.
- ஈங்கிசை – கொலை, வரு, வருத்தம்.
- ஈசன் – தலைவன், ஆள்வோன்.
- ஈசநாதன் – இயக்கம், ஆணை செய்யும் வலியுடைக்கடவுள்.
- ஈசாநி – உமை, இறைவி.
- ஈசான மேரு – வெள்ளிமலை.
- ஈசானம் – வடகீழ்ப்பால்.
- ஈசி – இறைவி.
- ஈசிகை – ஓவியம், எழுதுகோல்.
- ஈசிதன் – ஆள்பவன்.
- ஈசுரநிச்சியம் கடவுளுண்மை,
- ஈசுவரசத்தித்திரயம் – இறைவனின் மூவாற்றல்கள்.
- ஈசுவரத் துவம் – இறைவனாந்தன்மை.
- ஈசுவர லீலை – இறைவன் திருவிளையாட்டு.
- ஈசுவரன் – இறைவன்.
- ஈசுவரார்ப்பணம் – கடவுட்கு உரியதாக்குதல்.
- ஈசுவரி – இறைவி.
- ஈசுவரியம் – இறைவனுடையது.
- ஈசுவரோபாசனை – இறை (கடவுள்) வழிபாடு.
- ஈஷுகம், ஈடகம் – மனத்தைக் கவர்வது.
- ஈஷணம், ஈடணம் , ஈடணை – விருப்பம்.
- ஈஷணாத்திரயம் – மூவகைப் பொருட்பற்றுக்கள், (மண், பெண், பொன்),
- ஈஞ்சை – கொலை.
- ஈடா தண்டம் – ஏர்க்கால்,
- ஈட்சணம் – கண், பார்வை.
- ஈட்டுமம் – வசந்தகாலம்.
- ஈட்டுமன் – காமன்.
- ஈநசாதி – இழிகுலம், கீழ்வகுப்பு.
- ஈநம் – இழிவு, குறைபாடு, குறைவு.
- ஈநன் – இழிந்தோன், தாழ்ந்தோன்.
- ஈரிதம் – தள்ளப்பட்டது, நீக்கப்பட்டது.
- ஈர்ஷை, ஈரிலை, ஈரிடை – பொறாமை.
