“உ” என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் வடமொழிச் சொற்களுக்கான தமிழ்ச்சொற்கள்.
- உகமாருதம் – ஊழிக்காற்று.
- உகம்,யுகம் – உலக முடிவு, இரண்டு.
- உகளம்,யுகளம் – இரட்டை, இணை.
- உகாந்த காலன் – சிவன்.
- உகாந்தம், யுகாந்தம் – இறுதி, உலகமுடிவு, ஊழி முடிவு.
- உகுணம் – மூட்டுப் பூச்சி.
- உக்கிர கோபாக்கனி – கடுஞ்சினத்தீ.
- உக்கிரம் – கொடுமை, வெப்பம், சினம்,ஊக்கம், மிகுதி.
- உக்கிராக்காரன் – களஞ்சியங்காப்போன்.
- உக்கிராணம் – களஞ்சியம், சரக்கறை.
- உக்கிருஷ்டம், உத்கிருஷ்டம் – மிகுதி, மேன்மை, தகுதி.
- உஷம், உஷத்காலம்,
- உஷை – விடியற்காலம், இரவு, காலை,மாலை.
- உஷனன் – வெள்ளி.
- உஷிதம் – கொளுத்தப்பட்டது. ‘
- உஷ்ணம், உட்ணம் – வெப்பம், சூடு.
- உஷ்ட்ரகம் – ஒட்டகம்.
- உசிதம் – உயர்வு, சிறப்பு, மேன்மை, தகுதி, ஒழுங்கு.
- உசிதன் – தக்கோன்,
- உசுவாசம் – மூச்சை உள்ளிழுத்தல்.
- உச்சதசை, உச்சதிசை – நல்லகாலம், மிகமேலானநிலை.
- உச்சதரு – உயார்த மரம்.
- உச்சதாநம் – உயர்நிலை.
- உச்சந்தம் – தணிவு.
- உச்சந்தி – கோள்களின் கூட்டம்.
- உச்சபாடணம் – உரத்துப் பேசுதல்,
- உச்சம் – உயர்ச்சி, சிறப்பு.
- உச்சரிக்தல் – சொல்லுதல், ஒலித்தல், ஓதல்.
- உச்சரிப்பு – எழுத்தோசை,
- உற்சவம், உத்சவம் – திருவிழா.
- உச்சாகம், உச்சாயம் – உள்ளக்கிளர்ச்சி, மனஎழுச்சி.
- உச்சாடநம் – ஏவுதல், அசுற்றல், மந்திர மொழிதல்.
- உச்சாட்டியம் – பேயகற்றல், ஓட்டுதல்.
- உச்சாரம் – சொல்லுதல்.
- உச்சாரிதம் – உரைக்கப்பட்டது.
- உச்சி – மேடு, முகடு.
- உச்சிக் காலம், உச்சிச் சமயம் – நண்பகல், நடுப்பகல்.
- உச்சிஷ்டம் – எச்சில், எஞ்சியது,
- உச்சிதம், உசிதம் – அரியது, தகுதி, மேன்மை.
- உச்சிராயம் – உயரம்.
- உச்சீவனம் – பிழைப்பு, உய்கை.
- உச்சுவாசம் – மூச்சு உள்வாங்குதல்.
- உச்சேதம் – வெட்டல், அழித்தல்.
- உண்டி (இந்து) – பணச்சீட்டு. உதகக்கிரியை,
- உதக்கிரியை – நீர்க்கடன்.
- உதகம் – நீர், மழைத்துளி.
- உதக்கு, உதீசி – வடக்கு,
- உததரிசம் – நீர்ச்தோற்றம்.
- உததி – கடல்.
- உதபாநம் – கிணறு.
- உதபாரம் – முகில்.
- உதமன் – பகலோன்.
- உதயபருவதம் – பகலவன், தோன்று மலை.
- உதயநம், உதயம் – காலை, விடியல், பிறப்பு,
- வெளிப்படல், தோற்றம்.
- உதயன் – பகலோன்.
- உதயாஸ்தமநம்,
- உதயாத்தமநம் – காலை மாலை.
- உதரம் – வயிறு.
- உதரபந்தம், உதரபந்தநம் – அரைப்பட்டிகை.
- உதராக்கிநி – அகட்டுத்தீ.
- உதராவர்த்தம் – கொப்பூழ்.
- உதவசிதம் – வீடு.
- உதவாசம் – நீர்க்கரை, வீடு.
- உதவிந்து – நீர்த்துளி.
- உதாசநம் – இகழ்ச்சி.
- உதாசீநம் – விருப்பு, வெறுப்பின்மை.
- இகழ்ச்சி, நொதுமல்.
- உதாத்தம் – விருப்பம், எடுத்சலோசை.
- உதாத்தன் – சிறந்தோன், வள்ளல்.
- உதாநம் கொப்பூழ்.
- உதாநன் – உள்வளி.
- உதாரகுணம், உதாரம் – வள்ளன்மை, தண்ணாளி,ஈகைதக்கன்மை.
- உதாரணம், திருட்டாந்தம் – எடுத்துக்காட்டு, சான்று.
- உதாரன், உதாரி – வள்ளல், கொடையாளி, ஆண்டகை.
- உதிதம் – சொல்லப்பட்டது, உயர்ந்தது.
- உதித்தல் – பிறத்தல், தோன்றுதல்.
- உதிரம் – செந்நீர், குருதி.
- உதிரன் – செவ்வாய்.
- உதீசி – வடக்கு.
- உத்கர்ஷம் – உயர்ச்சி, மேன்மை.
- உத்சாகம் – ஊக்கம், உள்ளக்கிளர்ச்சி.
- உத்தண்டம் – இறுமாப்பு, வலிமை, அணிவு,கொடுமை, கொடை.
- உத்தமசீடன் – மூதல் மாணவன்.
- உத்தமபட்சம் – மூதற்றரம்.
- உத்தமபுருஷன் – சிறந்தோன், தக்கோன், மேலோன்.
- உத்தமம் – உண்மை, மேன்மை.
- உத்தமர்ணன் – கடன் கொடுத்தவன்.
- உக்தமன் – மேலோன், உண்மையாவன், சிறந்தவன்,பெரியோன். உத்தமி – கற்புடையவள்.
- உத்தமோத்தமம் – மேன்மையிலுமேன்மை.
- உத்தம் – புகழுரை.
- உத்தர கன்மம் – சாவு சடங்கு.
- உத்தரணி – சிறுகரண்டி.
- உத்தர துருவம் – வடமுனை.
- உத்தர தேசம் – வடநாடு.
- உத்தர பக்ஷம் – வடபக்கம், தேய்பிறை.
- உத்தர பாகம் – பிற்பகுதி, பிற்கூறு.
- உத்தர பாதம் – மறுமொழி
- உத்தர பூர்வம் – வடகிழக்கு.
- உத்தரம் – மறுமொழி.
- உத்தரவாதி – பிணையாளி.
- உத்தரபாதம் – வடக்கு, வடநாடு.
- உத்தராயணம் – கதிரவன் வடபாற்போ தல்,
- தைத்திங்கட் பிறப்பு.
- உத்தரியம் ,உத்தரீயம் – மேலாடை.
- உத்தரவு – கட்டளை.
- உத்தாபம் – மிகுவெப்பம், தவிர்ப்பு, முயற்சி.
- உத்தாபநம் – எழுப்புதல், நின் று வணங்கல்.
- உத்தாரணம் – உயர்த்துதல், நிலை நாட்டல்.
- உததாரம் – மறுமொழி, விடை, கட்டளை.
- உத்தி – அறிவு, இணக்கம், இசைவு,சூழ்ச்சி, சொல்.
- உத்திட்டம் – சொல்லப்பட்டது.
- உத்தியம், உத்தியமம் – அலுவல், வேலை, தொழில்.
- உத்தியாபநம் – முடிவு, நிறுத்துதல்.
- உத்தியாசம் ,உத்தியாநவநம்,உத்தியாவநம் – பூந்தோட்டம், பூஞ்சோலை.
- உத்தியோகஸ்தன் – அலுவலாளன்.
- உத்தியோகஸ்தர் – அலுவளர்
- உத்தியோகம் – அலுவல், முயற்சி, தொழில்.
- உத்திரவாதம் – பிணை, பொறுப்பு, ஈடு.
- உத்திராவம் – பேரொலி.
- உத்திரேகம் – தொடக்கம்.
- உத்தீபநம் – விளக்கேற்றல், எழுச்சி.
- உத்தூளநம் – உயர்ச்சி, நெடுமை, மேன்மை.
- உத்தூளிநம், உத்தூளிதம் – சாம்பற் பூச்சு.
- உத்தேசம், உத்தேகம் – கருத்து, மதிப்பு, ஏறக்குறைவு.
- உத்தேசி – மதிப்பிடுவோன்.
- உத்தேசியம் – கருதிய பொருள்.
- உத்தபாதநம் – பிறப்பித்தல்.
- உத்பாதம் – தூக்கிய திருவடி, இக்குறி.
- உத்பிச்சம், உத்பீஜம் – வித்துப் பிறப்பு.
- உத்பிரேட்சை – தற்குறிப்பேற்றம்.
- உந்திக் கமலம் – கொப்பூழ்.
- உந்துரம், உந்துரு – எலி, பெருச்சாளி.
- உந்நதம் – உயர்ச்சி, மேன்மை.
- உந்நத ஸ்தநாம் – உயா்நிலை, மேனிலை.
- உந்நம் – ஈரம், அருள்.
- உந்நயம் – உயர்த்துதல்.
- உந்நாலயம் – நெஞ்சம்.
- உந்மதம் – மயக்கம், வெறி.
- உந்மத்தம் – ஊமை, வெறி, பித்து.
- உந்மத்தன் – பித்தன், வெறியன்.
- உந்மாதம் – கலக்குதல்.
- உந்மாநம் – நிறை.
- உந்மார்க்கம் – கூடாவொழுக்கம், தப்பானாவழி.
- உந்மிதம் – ௮ளக்கப்பட்டது.
- உந்மீலநம் – கண்ணிமைத்தல், ‘விழிக்கல்.
- உந்மீலிதம் – தோற்றுவித்தல்.
- உந்மேதை – கொழுப்பு.
- உப கதை – கிளைக்கதை.
- உபகரணம் – கொடுத்தல்,
- உதவிப்பொருள், கருவி – துணைக்காரணம்.
- உபகாதம் – அழித்தல், இகழ்தல்.
- உபகாரகன்,உபகாரணன், உபகாரபரன் – உதவியாளன், ஈவோன்.
- உபகாரம் – உதவி, நன்றி.
- உபகிருதம், உபகிருதி – உதவி.
- உபகுல்லியை – ௮கழி.
- உபக்கிரமணிகை – பாயிரம், முகவுரை.
- உபக்கிரமம் – தொடக்கம்.
- உபக்குரோசம் – பழிதூற்றல், இகழ்ச்சி.
- உபசங்காரம் – அழிவு, மாற்று, மீண்டும், ஒடுக்குதல்.
- உபசத்தி – உதவி, ஒற்றுமை.
- உபசந்தாநம் – இணைத்தல், தொடுத்தல்.
- உபசமநம், உபசமம் – அமைதி
- உபாசரணை,
- உப்சாரம் – வரவேற்பு:
- உபசர்ச்கம் – முன் அடை.
- உபசாதி, உபஜாதி – இரட்டைக்குலம்.
- உபசாந்தி – அமைதி, ஓய்வு, விருப்பு, வெறுப்பின்மை.
- உபசார கரணம் – உதவிசெய்தல்.
- உபசார கருமம் – விருந்தோம்பல்.
- உபசாரம் – முகமன், பணிவிடை.
- உபசார வசநம் – முகமனுரை, இன்சொல்.
- உபசீவகன் – பிறரைச்சார்ந்து வாழ்பவன்.
- உபட்சேபணம் – எறிதல்.
- உபதாநம் – இரப்பு, ஐயம்.
- உபஸ்தாநம் – சார்ந்த இடம்.
- உபதி – கை.
- உபதேசக்கிரமம் – அறிவுறுத்தும் முறை.
- உபதேசம் – அருண்மொழி, அறிவுரை.
- உபதேசிகன் – அருளாசிரியன், குரு, குரவன்.
- உபதேசித்கல் – அறிவுறுத்தல், தெருட்டல்,உணர்த்தல்.
- உபதை – காணிக்கை,
- உபத்தம், உபஸ்தம் – பெண்குறி,
- உபத்தாநம் – அணிமை, அயல்.
- உபத்திரம்,உபத்திரவம் ,
- உபத்திரியம் – இடர், இக்கட்டு, துன்பம், வருத்தம், தடை.
- உபநதி – சிற்றாறு, கிளையாறு.
- உபநயம்,உபநயநம் – பூணூற்சடங்கு, வழிநடத்துதல், மூக்கண்ணாடி.
- உபநாயகன் – உதவித் தலைவன்.
- உபநிஷதம், உபநிடதம் – மறையின் அறிவுப்பகுதி.
- உபநிட்கரம் – பெருந்தெரு, தெரு.
- உபநிதி – ஈடு, அடைக்கலப்பொருள்.
- உப பத்தி – ஏது, ஒழிவு.
- உப பலம் – துணைவலி.
- உப புரம் – நுகர்ப்புறம்.
- உபமாநம் – உவமை, ஒப்புப்பொருள்.
- உபமிதம் – ஒப்புமை காட்டப்பட்டது,
- உபமேயம் – உவமிக்கப்படும் பொருள், பொருள்.
- உபம், உபயம் – இரண்டு.
- உபயத்தம் – இருபொருள்.
- உபயம் – இரண்டு, உதவி.
- உபயவாதி – இருதரவழக்காளி.
- உபயார்த்தம்,உபயாத்தம் – இரு பொருள்.
- உபயோகம் – பயன்.
- உபரசம் – கடல் நுரை, இழிந்தபொருள்.
- உபரசன் – தம்பி. இளையன்.
- உபரட்சணம்,உபரச்சநம் – புறக்காவல்.
- உபராசன் – இளவரசன்.
- உபரரமம் – வெறுத்தல், துறத்தல்.
- உபரி – மிகுதி, மேலிடம்.
- உபரிகை – மேன்மாடம், மேல்வீடு.
- உபரோதகம் – உள்வீடு.
- உபலட்சியம் – குறிப்பால் பொருள் விளக்குதல்.
- உபலாநம், உபலாலநை – சீராட்டு, பாராட்டு.
- உபலேபநம் – சாணியால் மெழுகுதல்.
- உபலேபம் – பூசுதல்.
- உபவநம் – பூஞ்சோலை, பூந்தோட்டம்.
- உபவருத்தநம் – குடியில்லாவூர்.
- உபாகிதம், உபாகிதை – விண்வீழ் கொள்ளி.
- உபாகிருதம் – தீங்கறிவிக்குங் குறி.
- உபாக்கியாநம் -வரலாறு கூறல்.
- உபாங்கம் – நான்மறை உறுப்பு நூல்.
- உபாசகன் – வழிபாடு செய்வோன், ஏவல்செய்வோன்.
- உபாசநம், உபாசநை, உபாசனை ,உபாசித்தல் – வழிபாடு, வணக்கம்.
- உபாதாந காரணம் – முதற் காரணம்.
- உபாதாநம் – அரிசி அறம், ஐம்பொறியடக்கம்.
- உபாதாயம் – பற்றப் பவது.
- உபாதி – நோய், துன்பம், வருத்தம்.
- உபாத்தியாயன் – ஆசிரியன், கற்பிப்போன்,
- கணக்காயன்.
- உபாத்தியாயிநி, உபாத்தியாயை – கற்பிப்போள், ஆசிரியை.
- உபாயகம் – உதவி.
- உபாயம் – சூழ்ச்சி, நொய்மை, எளிது, சிறிது.
- உபாலம்பநம் – இகழ்தல்.
- உபேட்சநம், உபேட்சை – அசட்டை, விருப்பு வெறுப்பின்மை, வெறுப்பு.
- உபோக்காதம், உபோற்காதம் – துவக்கம், நூன்முகம், பாயிரம்.
- உமாசகிதன் – உமை பங்கன்
- உமாசுதன் – உமை மகன்,
- உமாதம் – அறிவின்மை.
- உமாதன் – அறிவிலி.
- உமாதேவி – உமையம்மை.
- உமாமகேசுவர மூர்த்தம் – அம்மையப்பர் வடிவம்.
- உயிர்க்கணம் – உயிரெழுத்துக்களின் கூட்டம், (உயிர்களின்டம், (உயிர்களின்தொகுதி.)
- உயிர் ஸ்தாநம், உயிர்த்தாநம் – உயிர் நிலை.
- உயிர்ப் பிராணி – உயிர்ப்பொருள்.
- உயிர்வாதநை – உயிர்த்துன்பம்.
- உயிர்வேதநை – பெருந்துன்பம்.
- உயுக்தம், உயுத்தம், – போர் தகுதி.
- உரகம் – பாம்பு.
- உரகர் – அமணர்.
- உரகாசநன் – திருமால்.
- உரகா திபன் – திருமால்.
- உரகாரி – கருடன்.
- உரகேந்திரன் – ஆதிசேடன்.
- உரங்கமம், உரங்கம் – பாம்பு.
- உருக்குமணி, ருக்மணி – பொன்மணி.
- உருக்குமம், ருக்குமம் – பொன்.
- உருசி, ருசி – சுவை.
- உருசிகரம், ருசிகரம் – இனிமையானது.
- உருசிதம், ருசிதம் – விரும்பப்பட்டது.
- உருசு, ருசு – சான்று, மெய்.
- உருகப்படுத்தல்,ருசுப்படுத்தல் – மெய்ப்பித்தல்.
- உருத்திரகணிகை – கோயிற் பணிப்பெண்,
- கோயிற் பிணாப்பிள்ளை.
- உருத்திரகரி – வெள்ளிமலை, நொடித்தான் மலை.
- உருத்திராக்கம் – சிவமணி, அக்குமணி.
- உருத்திராரி, ருத்திராரி – வேல்
- உரூடம், ரூடம் – இடுகுறி.
- உரூடி,ரூடி – இடுகுறி. உரூபம், ரூபம் – உருவம், வடிவம்.
- உரூபாவதி, ரூபாவதி – பேரழகி
- உரூபித்தல், ரூபித்தல் – மெய்ப்பித்தல்.
- உரூப்பியம் – அழகானது, வெள்ளி நாணயம்.
- உரொக்கம், ரொக்கம் – கைப்பணம், இருப்பு,மொத்த இருப்பு.
- உரோகசாந்தன் – மருத்துவன்.
- உரோகம், ரோகம் – நோய், ஒளியின்மை.
- உரோகாயதளம் – உடம்பு.
- உரோசநி – கடகு, கோரோசனை.
- உரோசம், ரோசம் – வெட்கம், கணை, உணர்ச்சி, பெருமை, சினம், முளை.
- உரோதனம், ரோதனம் – கண்ணீர், அழுகை.
- உரோமகூபம் – மயிர்ச்சிலிர்ப்பு.
- உரோமசங்காரி, ரோம சங்காரி – அம்பட்டன், குடிமகன், மயிர்வினையன்.
- உரோமத்துவாரம்,ரோமக்துவாரம் – மயிர்க்கால்.
- உரோமப்புளகம், ரோமப்புளகம் -மயிர்க்கூச்செரிவு.
- உரோமம், ரோமம் – மயிர், முடி, குஞ்சி.
- உரோமராசி, ரோமராசி – மயிரொழுங்கு.
- உரோமாஞ்சம், உரோமாஞ்சலி, உரசோமாசிதம், உரோமாரிஷம் – மயிர்ப் பொடித்தல்.
- உரோமாம்பரம் – கம்பளம், மயிர்ச்சலை.
- உலகசஞ்சாரம், உலோகசஞ்சாரம் – உலகச் சுற்று.
- உலகநாதன் – அரசன், கடவுள், உலகத் தலைவன்.
- உலகநாயகி, லோகநாயகி – இறைவி, உலகத்தலைவி.
- உலகநீதி, லோகநீதி – உலகநெறி, நன்னெறி,
- உலகநேத்திரன் – கதிரவன்.
- உலகப்பிரசித்தி – எங்கும்பரந்த புகழ்.
- உலகமாதா, லோகமாதா – இறைவி, உலகன்னை.
- உலக மார்க்கம் – உலக நெறி.
- உலச யாத்திரை – உலகக் சுற்று.
- உலகரட்சகன், லோகரட்சகன் – கடவுள்.
- உலகங்காப்போன்-அரசன்.
- உலகாசாரம், லோகாசாரம் – உலஇயல், உலக நடை.
- உலகா நுபவம் – உலகியலறிவு, உலகப் பழக்கம்.
- உலகாயதம், உலகாயிதம் – உலகமே கடவுள் எனுங்கொள்கை.
- உலுத்தம் – ஈயாமை, இவறல்.
- உலுத்தன் – ஈயாதவன், பிசினன்.
- உலூகம் – கோட்டான், கூகை.
- உலூகலம் – உரல், குங்கிலியம்.
- உலோகப்பிரசித்தம் – உலகறிந்தது.
- உலோகம், லோகம் – உலகம், வெள்ளி, பொன், செம்பு, முதலியன.
- உலோகரூடம் – உலகவழக்கம், நாட்டுவழக்கம்.
- உலோகார்த்தம் – உலகியல்.
- உலோகிதன் – செவ்வாய்.
- உலோகேசன் – கடவுள், அரசன், நான்முகன்.
- உலோசிநம், லோலசநம் – கண்.
- உயோசிதம் – சந்தனமரம்.
- உலோபம் ,லோபம் – ஈயாமை, இவறன்மை, கடும் பற்றுள்ளம்.
- உலோபன், உலோபி – ஈயாதவன், பிசினன்.
- உலோலம் – அசைவு, அவாப்பெருக்கம்.
- உலோலன், லோலன் – உள்ள நிலையிலான், காமுகன்.
- உல்லங்கநம் – மீறுதல், தாண்டுதல், கடத்தல்.
- உல்லாசம் – மகிழ்ச்சி, விளையாட்டு, உள்ளக்களிப்பு.
- உல்லாபம் – துக்கம், மழலைச்சொல்.
- உல்லுமுகம் – நெருப்புக் கொள்ளி.
- உல்லேகநம் – எழுதுதல்.
- உல்லோசம் – மேற்கட்டி.
- உல்லோலம் – பெருந்திசை.
- உவணகேதநன் – திருமால்.
- உவதி, யுவதி – பதினாறாண்டுப்பெண்.
- உவதை – மலைவீழருவி.
- உவமாநம் – ஒப்புப்பொருள், உவமை.
- உவமேயம் – புகழ்பொருள், உவமிக்கப்படும் பொருள்.
- உவரோதம் – உப்புக்கடல்.
- உவவநம் – பூந்தோட்டம்.
- உவாந்தம் – புதுத்திங்கள், முழுநிலா.
- உவாமதி – முழுத்திங்கல், முழு நிலா.
- உற்கம் – ஊழித்தீ, தீத்திரள், எரி கொள்ளி.
- உற்கருஷம், உங்கருடம் – மிகுதி, பெருமைபாராட்டுதல்.
- உற்கலன் – பறவைபிடிப்போன்.
- உற்காதம் – துவக்கம், நுற்பிரிவு. உற்காமுகம் – கொள்ளிவாய்ப்பேய்.
- உற்கிரமம் – மீறுதல், வழிதவறிப்போதல்.
- உற்கிருஷ்டம் – மேன்மை, மிகுதி, முதன்மை.
- உற்கை – விண்மீன், விண்வீழ்கொள்ளி.
- உற்கோஷம், உற்கருரோசம் – பேரொலி,நீர்ப்பறவை.
- உற்சவம் – திருவிழா, திருநாள்.
- உற்சாகம், உற்காயம் – ஊக்கம், கிளச்சி, முயற்சி, எழுச்சி.
- உற்சாரணம் – அகற்றல், விருந்து, புறந்தருதல்.
- உற்சேபணம் – விகிறி.
- உற்பதநம் – ஏறுதல், பிறத்தல்.
- உற்பத்திக்கிராமம் – தோற்ற முறை.
- உற்பநம், உற்பந்நம் – உண்மை, தோற்றம், கல்வி.
- உற்பலம் – கருங்குவளை, கருநெய்தல், செங்குவளை மலர்.
- உற்பவகாரணன் – தந்தை.
- உற்பாடநம் – அழித்தல்.
- உற்பாதகம் – தொடக்கம்.
- உற்பாதம் – கொடுமை, தீக்குறி.
- உற்பாதநம் – பிறப்பித்தல்.
- உற்பாதிதம் – பிறப்பிக்கப்பட்டது.
- உற்பிச்சம், உற்பீசம் – வித்துவேர்ப்பிறப்பு.
- உற்பிந்நம் – பிளவுபட்டது.
- உற்பிரேட்சை – தற்குறிப்பேற்றம்.
- உற்பூதம் – பொறிகளாலறியத்தக்கது.
- உன்னதம் – உயர்ச்சி.
- உன்னதபதவி – உயர்ந்த நிலை.
