தமிழ்பிறமொழி/தமிழ்
“க”கர நிரல் வடமொழிச்சொற்களுக்கான தமிழ்ச்சொற்கள்.
கா,கா,கி,கீ,கு,கூ,கெ,கே,கை,கொ,கோ,கௌ
க
- ககநசாரி – வானிற் செல்வோன்.
- ககநம் – வான், காடு, படை.
- சுகேசன் – கருடன், கலுழன், கழுகு, ஞாயிறு.
- ககோள சாஸ்திரம் – வான நூல்.
- ககோளம் – வான்வட்டம், வளிமண்டலம்.
- ககோள வித்தை – வான நூற் கல்வி.
- கங்காசு தன் – முருகன், வீடுமன்.
- கங்காகரன் – சிவன்.
- கங்காசேவி – நீர்மகள்.
- கங்காளம் – எலும்பு, எலும்புக்கோவை.
- கங்காளன் – சிவன்.
- கங்கை வேணியன் – நீர்வார் சடையன்.
- கசங்கலம் – கடல்.
- கசபம் – புல்.
- கசம்,கஜம் – யானை, இரண்டு முழ அளவு,நீருற்று, மயிர்.
- கக்ஷி – பக்கம், சார்பு.
- கஷாயம் – மருந்துக்குடிநீர்.
- கசானனன்,கஜானனன் – யானைமுகன், பிள்ளையார்.
- கசுமலம் – அழுக்கு.
- கசுமாலம் – அழுக்குடையது, தீயது.
- கசேந்திரம், கஜேந்திரம் – வானவர்கோன் யானை.
- கச்சபம் – ஆமை.
- கச்சுரன் – காமுகன்.
- கச்சோதி – மின்மினி.
- கஞ்சகம் – முன்றானை.
- கஞ்சகாரர் – கன்னார்.
- கஞ்சநம் – கரிக் குருவி.
- கஞ்சநன் – காமன்.
- கஞ்சம் – வெண்கலம், முளரி, தாமரை, துளசி.
- கஞ்சரன் – கதிரவன், நான்முகன்.
- கஞ்சுகம் – மெய்ப்பை, பாம்பின்றோல்.
- கஞ்சுகன் – மெய்காப்பாளன், சட்டை,
- வாயிற்காப்போன்.
- கடகம் – கைவளை, வளையம்.
- கடமாசம் – மாசித்திங்கள்.
- கடமுனி – குடமுனி, குறுமுனி.
- கடம் – குடம், யானைக்கதுப்பு.
- கடம்பன் – முருகன்.
- கடாகம் – கிணறு, கொப்பரை.
- கடாகாசம், கடாகாயம் – குடவெளி.
- கடாசலம் – யானை.
- கடாட்சம், கடாக்ஷம் – அருள், கடைக்கண்.
- கடாட்சவீட்சணம் – கடைக்கண்பார்வை, அருணோக்கம்.
- கடாட்சித்தல் – அருளல்.
- கடாரம் – கொப்பரை.
- கடிகாசுத்திரம் – நாழிகைவட்டம், ௮ரைநாண்.
- கடிகாசூத்திரன் – குயவன்.
- கடிகாரம் – நாழிகைவட்டில், பொழுது காட்டுங்கருவி.
- கடிகை – நாழிகை, தாழ்ச்கோல்.
- கடிப்பிரதேசம் – பின்பக்கம்.
- கடின சித்தம் – வன்னெஞ்சம்.
- கடினம் – வன்மை, கடுமை, வருத்தம்,
- கொடுமை.
- கடு – நஞ்சு.
- கடுரவம் – தவளை.
- கடூரம் – கொடுமை.
- கடோற்பவன் – குடத்திற் பிறந்தவன், குறுமுனி.
- கட்கத் தம்பம் – வாள்வெட்டாமல் தடைசெய்யும் வித்தை.
- கட்கம் – வாள்.
- கட்காதாரம் – வாளுறை.
- கட்டநன் – குறியவன்.
- கட்டம், கஷ்டம் – துன்பம், வருத்தம்.
- கஷ்டசாத்தியம் – அரிதின் முடிவது.
- கஷ்டார்ச்சிதம்,கஷ்டார்ஜ்ஜிதம் – வருந்திச் தேடியது.
- கணநாதர் – கூட்டதக்சதலைவர், பிள்ளையார்,கணத் தலைவர்.
- கணபதி – பிள்ளையார்.
- கணப்பிரபை – மின்னல்.
- கணம், க்ஷணம் – குழாம், கூட்டம், தொகுதி,கொடி.ப்பொழுது.
- கணாதிபன் – சிவன், பிள்ளையார், கூட்டத்தலைவன்.
- கணி – கோள் நால், கோள்றால் வல்லான்.
- கணிகை – பொதுமகள்.
- கணிசம் – அளவு, மேம்பாடு.
- கணிதசாஸ்திரம் – கணக்கு நூல்.
- கணி தம் – கணக்கு.
- கணிதர் – கணக்காளர்,
- கணேசன் – பிள்ளையார்.
- கண்டலஸ்நானம் – கழுத்துவரை குளிப்பு.
- கண்டரநாளம் – மிட து, கழுத்து.
- கண்டம் – நிலப்பிரிவு, பிரிவு, துண்டு,கட்டி, மிடறு, கழுத்து.
- கண்டனம் – மறுப்பு.
- கண்டாரவம் – மணியொலி
- கண்டி – கழுத்தணி.
- கண்டிகை – சிவமணி, தோளணி, பதக்கம்.
- கண்டி தம் – உறுதி, வரையறுப்பு, ஒறுப்பு.
- கண்டித்தல் – அறு த்தல், ஒறு த்தல்.
- கண்டூயை – சொறி.
- கண் திட்டி, கண்திருஷ்டி – கண்ணேறு.
- கதகன் – வாரலாறு கூறுவோன்.
- கதம் – வெகுளி, செலவு, வலி.
- கதம்பகம், கதம்பம் – கூட்டம், மணப்பொருட்கூட்டு.
- கதரம் – யானைத் தொட்டி.
- கதலி – வாழை.
- கதலீவநம் – வாழைக்காடு.
- கதாபாணி – தண்டேந்திய கையன்.
- கதாப்பிரசங்கம் – வரலாற்று விரிவுரை.
- கதாமஞ்சரி – வரலாற்றுக் கொத்து.
- கதாயுதம் – தண்டுப்படை.
- கதி – நடை, செலவு, வழி, புகலிடம், பற்றுக்கோடு, நிலை, சொல்லப்பட்டுது.
- கதிதம் – சொல்லப்பட்டது.
- கதித்தல் – ஒலித்தல், சனத்தல், வழிப்படுதல்.
- கத்தபம் – கழுதை.
- கத்தியம், கத்தியரூபம் – உரைநடை, சொல்லக் தக்கது.
- கத்துருத்துவம், கர்த்ருத்வம் – ஆளுந்தன்மை.
- கநகசபை – பொன்னம்பலம்.
- கநகம் – பொன்.
- கநகாசனம் – பொன்னிருக்கை.
- கநகாசலம் – பொன்மலை, மேருமலை.
- கநகாபிஷேகம் – பொன் திருமுழுக்கு.
- கநகாமிரதம் – வெள்ளி.
- கநதி, கநம் – பருமை, பெருமை, சமை.
- கநவாட்டி பெருமாட்டி.
- கநவான் – பெரியோன், பெருமையாளன்.
- கநாகரம் – மழைக்காலம்.
- கநிட்டம், கநிஷ்டம் – சிறுமை, ௮ழகு, கடைவிரல்.
- கநிஷ்டை – பின்னோள், தங்கை.
- கநித்திரம் – மண்வெட்டி.
- கந்தக பூமி – வெப்புகிலம்.
- கந்த மூலம் – கிழங்கு.
- கந்தம் – மணம், நாற்றம், கிழங்கு.
- கந்தரம் – கழுத்து.
- கந்தருவம்,கந்தர்வம் – இசை, யாழோர் கூட்டம், குதிரை.
- கந்தவகம் – மூக்கு.
- கந்தவர்க்கம் – மணப்பொருட்டொகுதி.
- கந்தன், ஸ்கந்தன் – முருகன், முருகவேள்.
- கந்தாரம் – இசைப்பாட்டு
- கந்தி – ,தவப்பெண்.
- கந்தூகம் – குதிரை, பந்து.
- கந்நபாரம்பரியம்,
- கர்நபாரம்பரியம் – செநல்வழக்கில்வழங்குவது.
- கந்நபூஷணம், கர்நபூஷணம் – காதணி.
- கந்நம், கர்நம் – காது.
- கந்நவேதனம், கர்நவேதனம் – காதுகுத்தல்.
- கந்திகாதானம், கந்யாதானம் – பெண்ணை அறமாகக்கொடுத்தல்
- சுந்கிகாபதி – மருமகன்.
- கந்நிகை – மணமாகாதவள், இளம் பெண்.
- கந்நியாக்கிரகணம் – பெண்கொள்ளல், மணம்.
- கந்நியாஸ்திரி – மணமாகாப்பெண்.
- கந் நியா தோஷம் – கற்பழிவு.
- கந்மசண்டாளன் – தீவினையாளன்.
- கந்மசாந்தி – தீவினைக்கமிப்பு.
- கந்மஷம், கல்மஷம் – அழுக்கு, தீவினை.
- கந்மத் துரோகி – தீவினையாளன்.
- கந்ம நிவர்த்தி – தீவினைநிக்கம்.
- கந்மபரிபாகம் – தீவினைத்தொலைவு.
- கர்மம், கருமம் – தொழில், வினை.
- கந்மரோகம், கந்மவியாதி – வினைநோய், தீரா நோய்.
- கந்மாதி – வினைத்தொடக்கம். கர்மி – தொழிலாளன், தீவினையாளன்.
- கந்மேந்திரியம் – தொழிற் கருவி.
- கபடஸ்தன்,கபடன் – கரவுடையோன், வஞ்சகன்.
- கபடம், கவடம், கபடு – “கரவு, படி.று, வஞ்சகம், மோசம், சூது, ஒளிப்பு.
- கபடபுத்தி – கரவெண்ணம்.
- கபநாசம் – கண்டங்கத்திரி.
- கபம் – கோழை, ஐ.
- கபவியாதி – கோழை நோய்.
- கபாடம், கவாடம் – கதவு, காவல்.
- கபாலம் – தலையோடு.
- கபாலன் – aலையோ தாங்கியவன், சிவன்.
- கபி – குரங்கு.
- கபிஞ்சலம் – ஆந்தை.
- கபித்துவசன் – குரங்குக் கொடியோன்.
- கபிலம் – கருமை கலக்க பொன்னிறம், புகர் நிறம்.
- கபிலை – பொன்னிற ஆ.
- கபீரம் – ஆழம்.
- கபோதம் – புறா
- கபோதி – குருடன்.
- கபோலம் – கதுப்பு, கன்னம்.
- கப்பம் – இறை.
- கமண்டலம் – நீர்க்குடுவை.
- கமநம் – செலவு, நடை, போதல்.
- கமம் – நிறைவு, போதல்.
- கமலம் – தாமரை, நீர்
- கமலாகரம் – தாமரைப்பொய்கை.
- கமலாசநதி, கமலாசநை – திருமகள்.
- கமலாசனன் – தாமரையிருக்கையன், நான்முகன்.
- கமலாலயை – திருமகள்.
- கமலை – திருமகள், திருவாளூர்.
- கம்சன், ஹம்சன் – செஞ்சுடர், கதிரவன், ஞாயிறு.
- கம்பம் – அசைவு, தூண், நடுக்கம்.
- கம்பிதம் – அசைவு, நடுக்கம்.
- கம்பீரம் – செருக்கு, உயர்தோற்றம், பெருமை, ஆழம்.
- கயழுகன், கஜமுகன் – பிள்ளையார், யானைமுகன்.
- கயம், ஹயம் – குளம், ஆழம், யானை.
- கயசோகம்,க்ஷயரோகம் – எலும்புருக்கிநோய்.
- கயிங்கரன், கிங்கரன் – பணியாளன், ஏவல்செய்.
- கயிரவம் – ஆம்பல்.
- கயிரிகம் – காவிக்கல்.
- கயிலாசபருவதம் – வெள்ளிமலை.
- கயிலாசம், கயிலாயம் – சிவப்பேறு, நொடித்தான்மலை.
- கரகம் – நீர்க்குடுவை, வட்டில்.
- கரகோசம், கரகோஷம் – கைதட்டுதல்.
- கரக்கம்பம் – கையசைத்தல்.
- கரக்கிரகணம், கரக்கிரகம் – கைப்பிடித்தல், மணம்.
- கரசரணாதி ௮வயவம் – கைகால் முதலிய உறுப்பு.
- கரசாகை – கைவிரல்.
- கரசூகம் – நகம்.
- கரடகன் – கரவன், வஞ்சகன்.
- கரணம் – கருவி, ஐம்பொறி.
- கரணர் – கணக்கர்.
- கரணீயம் – கைவினை, செய்யத்தக்கது.
- கரண்டம் – நீர்க்காக்கை, நீர்க்குடுவை.
- கரதலம் – உள்ளங்கை, கை.
- கரதலாமலகம் – உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி.
- கரநியாசம் – கைவைத்தல்.
- கரப்பரிசம் – கையாற்றொடுதல்.
- கரமுகன், கரிமுகன்
- கரம் – தும்பிக்கை முகன், பிள்ளையார்.
- கரம் – கை.
- கரவடம் – களவு.
- கரா – முதலை.
- கருச்சனை, கருச்சிதம் – முழக்கம்.
- கருச்சித்தல் – முழங்கல், இரைதல்.
- கருடசாரம் – உப்பு.
- கருடதிசை – கீழ்த்திசை.
- கருடதியாநம் – கலுழன் வழிபாடு.
- கருடன் – கலுழன்.
- கருணபத்திரம் – காதோலை.
- கருணாகடாட்சம் – அருட்பார்வை.
- கருணாகரம் – அருட்கடல், அருளிடம்.
- கருணாகரன் -௮ருட்கடவுள்.
- கருணாநிதி – அருட்செல்வம்.
- கருணாபரன் – அருளாளன்.
- கருணாமூர்த்தி – ௮ருள் வடிவினன்.
- கருணாலயம் – அருளிருப்பு.
- கருணீகன் – கணக்கன்.
- கருணை – அருள், இரக்கம்.
- கருமம் – வினை, தொழில்.
- கர்க்கடகசிரிங்கி – கடுக்காய்ப்பூ.
- கர்க்கடகம் – நண்டு.
- கர்ச்சநம் – ஒலி.
- கர்ஷணம் – இருத்தல்.
- கர்த்தபம் – கழுதை.
- கர்த்தா, கருத்தா – தலைவன், வினைமுதல், ஆக்கியோன், நூலாசிரியன், முதல்வன், கடவுள்.
- கர்ப்பகோசம் – கருப்பை.
- கர்ப்பக்கிரகணம் – கருக்தோற்றம்.
- கர்ப்பக்கிரகம் – கருவுலம், கருவீடு, மூலஇடம்.
- கர்ப்பதாரணம் – சூல் கொள்ளல்.
- கர்ப்பவதி – சூல்.
- கர்ப்பவாதை ,கர்ப்பவேதனை,கருவுயிர்க்குந்துன்பம், வயா, பேறுகாலத்துன்பம்.
- காரப்பாசயம் – கருப்பை.
- கர்மகர்த்தா – தொழிற்றலைவன்.
- கர்ம காரகன் -கம்மாளன், பணியாளன்.
- கர்மக்யாநம், கருமஞ்ஞானம் – பழவினை அறிவு.
- கர்மசண்டாளன் – நன்றியிலான், தீயவன்,
- பகைவன், கொடியவன்.
- கர்மசுத்தி – வினைத்தூய்மை.
- கர்மநிவர்த்தி – வினைநீக்கம்.
- கர்மபந்தம், கர்மந்தனம் – பழவினைக்தொடர்பு, பழவினைக்கட்டு.
- கர்மபலன் – வினைப்பயன்.
- கர்மவிபாகம் – தொழிற்பிரிவு, வினைப்பிரிவு.
- கர்மவியாதி – வீனைநோய்.
- கர்மாத்மா – தீவினையாளன், வினையாளன்.
- கர்மானுபவம் – வினை நுகர்ச்சி.
- கர்மி – வினையாளன்.
- கர்வம் – செருக்கு, இறுமாப்பு.
- கர்வி, கர்விதன் – செருக்குடையவன்.
- கர்னம் – காது, செவி.
- கலகண்டம் – குயில் .
- கலசமுனி – குடமுனி.
- கலசம் – குடம்.
- கலம்பகம் – கலவை, நறுஞ்சாந்து.
- கலம்பம் – அம்பு.
- கலாசாலை – கல்லூரி.
- கலாதகன் – தட்டான்.
- கலாதரன் – திங்கள்.
- கலாதி – சண்டை, குழப்பம்.
- கலாநிதி – கலைமகள், கலைச்செல்வம், நிலவு, திங்கள்.
- கலாபம், கலபம் – மயில், மயிற்றோகை.
- கலாபி – ஆண்மயில், மயிலிறகு.
- கலாபூரணன் – முழுநிலா, முழுமதி.
- கலாபதி, – நிலவு, திங்கள்.
- கலி – வறுமை, துன்பம்.
- கலிக்கம்,கலிங்கம் – கண்ணிலிடு மருந்து.
- கலியாணம் – மணம், மன்றல், பொன்,மகிழ்ச்சி.
- கலினம் – கடிவாளம்.
- கலைக்கியானம், கலாஞானம் – கலையறிவு, நூலறிவு.
- கல்மஷம் – கலக்கம், குற்றம்.
- கல்லாரம் – செங்கழுதீர்.
- கல்லோலம் – நீர்த்திரை, மகிழ்ச்சி.
- கல்வம் – குழியம்மி.
- கவசம் – இரும்புச்சட்டை, மூடி, காப்பு.
- கவந்தம்,கபந்தம் – தலைக்குறை,
- கவளீகரித்தல், கபளீகரித்தல் – முற்றும் விழுங்குதல்.
- கவனம் – கருத்து, நோக்கம், உன்னிப்பு.
- கவாத்து (இந்து.) – படைக்கலப் பயிற்சி.
- கவி – செய்யுள், புலவன், பாட்டு.
- கவிசிநம், கெளபீனம் – கீழுடை, கோவணம்.
- சுவிச்சக்கரவர்த்தி – புலவர் தலைவன்.
- கவித்துவம் – புலமை, செய்யுளியற்றுத்திறன்.
- கவிநாயகன் – பாட்டுடைத் தலைவன்.
- கவிராயன் – செய்யுட்புலவன்.
- கவிவாணன் – பாவலன்.
- கவீச்சுரன் – புலவர் தலைவன்.
- கவுசிகன் – வானவர்கோன்.
- கவுந்தி – அருந்தவப்பெண்.
- கவுரவம் – மேன்மை.
- கவுளி, கெளளி – பல்லி.
- களத்திரம் – மனைவி.
- களபம், களவம் – கலப்பு, கலவைச்சுண்ணம், யானைக்கன்று.
- களேபரம் – உடல், பிணம், குழப்பம்.
- கற்கபலம் – மாதுளை.
- கற்க – குதிரை.
- கற்பகவிருக்ஷம் – தெய்வமரம், விரும்பியதைக் கொடுக்கும் மரம்.
- கற்பம் – ஊழிக்காலம்,நெடுவாழ்க்கை, மருந்து.
- கற்பாந்தம் – உலகமுடிவு, ஊழிக்காலம்.
- கற்பிதம் – செய்யப்பட்டது, கட்டளை.
- கனம் – சுமை, பளுவு.
கா
- காகதாலியம், காகதாளிநியாயம் – தற்செயல், எதிர்பாராமல், காக்கை உட்காரப் பனம் பழம் விழ என்பதுபோலநிகழும் முறை.
- காகபுச்சம் – குயில்.
- காகுத்தன் – இராமன், திருமால்.
- காங்கயம் – பொன்.
- காசம் – ஈனை நோய், இருமல்நோய்.
- காசரம் – எருமை.
- காஷாயம் – காவி.
- காஷாயவஸ்திரம் – காவியாடை, துவராடை.
- காஞ்சனம் – பொன், செல்வம், ஊமத்தை, அத்தி.
- காஞ்சிரம் – எட்டிமரம்.
- காடாக்கினி – பெருந்தீ, பெருநெருப்பு.
- காடாந்தகாரம் – பேரிருள்.
- காட்டிச்பிரமாணம் – காண்டலளவை.
- காட்டம், காஷ்டம் – விறகு.
- காண்டபடம் – திரைச்சீலை.
- காண்டவம் – பெருங்காடு.
- காண்டவான் – வில்லாளி.
- காண்டாவநன் – வானவர்கோன்.
- காதகம் – கொலை.
- காதகன் – கொலையாளி.
- காதம் – எழரை நாழிகைக் தொலைவு.
- காதம்பிநி – முகிற் கூட்டம்.
- காத்தியாயனி – இறைவி, துவராடையள்.
- காத்திரம், கரத்ரம் – உடல், சினம், பருமம்.
- காந்தக்கல் – தீக்கல், ஊசியிழுக்குங் கல்.
- காந்தபட்சி – மயில்.
- காந்தம், காந்தி – அழகு, ஒளி, வெப்பம்.
- காபாலன் – சிவன்.
- காபோதம் – புறாக் கூட்டம்.
- காமதகனன் – சிவன், காமனை எரித்தோன்.
- காமதேனு – கடவுள் ஆ, விரும்பியதைத் தரும் ஆ.
- காம பரவசன் – காமவயப்பட்டவன்.
- காமரபி – விரும்பியவடிவங்கொள்பவன், பச்சோந்தி.
- காமலீலை – இன்ப ஆடல்.
- காம விகாரம் – காம நோய்.
- காமாதி தோஷங்கள் – உயிர்க்குற்றங்கள்.
- காமிக கன்மம் – பயன்கருதிய செயல்.
- காமிய மரணம் – தற்கொலை.
- காமியம் – விரும்பும் பொருள், பயன்கருதிய செயல்.
- காம்பீரம் – பெருமை, ஆழம், வீறு.
- காயகற்பம் – உடல் வலுவேறு மருந்து.
- காயசித்தி – நீடுவாழ்ப் பேறு.
- காயத்திரி – கலைமகள், ஒரு மந்திரம்.
- காயநம் – பாட்டு.
- காயம் – உடல், யாக்கை, வான்.
- காரகம் – வெப்பம், செயல், கருளி,வினைமுதல்.
- காரகன் – செய்பவன்.
- காசணகர்த்தா – முதல்வன், முதற்கடவுள்.
- காரணானு மானம் -முதல் கருதல்.
- காரணிகன் – ஆராய்ச்சியாளன், நடுநிலையாளன்.
- காரண்டம் – காக்கை.
- காராகிருகம் – சிறை.
- காரிதம் – செய்வித்தல்.
- காரிய கர்த்தா – வினைமுதல்வன்.
- காரிய சாதநம் – வினைவழி, வினைமுடிக்கும் வழி.
- காரிய தரிசி – அமைச்சன், காரியத் தலைவன்,செயலாளன்,
- காரியதுரந்தரன் – செயல் வல்லோன்,கைவலாளன்.
- காரியஸ்தன் – செயலாளன்.
- காரியத்துவம் – வினைத்தன்மை, தொழிற்றன்மை.
- காரியா நுமானம் – எச்சக்கருதல்.
- காருகத்தம் – இல்லற நிலை.
- காருகபத்தியம் – குடிவழித் தீ.
- காருகர் – நெய்வார், வண்ணார், கொலையாளர்.
- காருணிகம்,காருணியம் – அருள், இரக்கம்.
- காருணிகன் – அருளாளன்.
- கார்க்கோடம் – பிரண்டை.
- காலகண்டன் – சிவன்.
- காலகதி – கால நடை.
- கால கரணம், கால ஹரணம் – காலத்தாழ்ச்சி.
- கால கன்மம் – காலத்திற்கேற்ற செயல்.
- காலகுண்டன் – எமன்.
- காலக் கிரமம் – கால ஒழுங்கு.
- காலக் கிரயம் – காலத்திற் கேற்றவிலை, காலவிலை.
- கால சக்கரம் – வாழ்நாட்காலம், கோள்கிலைப்போக்கு.
- கால சங்கை –
- கால சந்தி – வைகறை, காலை வழிபாடு.
- காலட் சேபம், கால் க்ஷேபம் – வாழ்க்கை, நாட்கழித்தல், பொழு போக்கல்.
- கால தாமதம் – காலத் தாழ்ச்சி.
- கால துரிதம் -காலவிரைவு.
- கால நியமம் – காலமுறை, காலக்கடன், காலஒழுங்கு.
- கால நிரூபணம் – கால வரையறை.
- கால பேதம் – கால வேறுபாடு.
- கால வர்த்தமாநம் – கால நிகழ்ச்சி.
- கால வித்தியாசம் – காலவேற்றுமை, காலவேறுபாடு.
- கால வேகம் – கால விரைவு.
- காலாக்கினி – ஊழித்தீ
- காலாதீதன் – காலங்கடந்தவன், காலவரம்பிலான், கடவுள்.
- காலாந்தகன் – சிவன்.
- காலாந்தம் – கால முடிவு.
- காலாந்தரம் – இடைக்காலம், கால வேறுபாடு.
- காலாயசம் – இரும்பு.
- காலாவதி – கால எல்லை.
- காவாரம் – நீர்ப்பாசி.
- காவி வஸ்திரம் – துவராடை.
- காளமேகம் – கருமுகில்.
- காளம் – கருமை, முகில்.
- காளவநம் – சுடுகாடு.
கி
- கிங்கரா் – ஏவல் செய்வோர், பணியாளர்.
- கிங்கரன் – பணியாளன், காமவேள்.
- கிங்கிரை – குருதி. கிஞ்சம், கிஞ்சிதம்,
- கிஞ்சித்து – சிறிது, சிறுமை.
- கிஞ்சிஞ்ஞர் – சிற்றறிவினர்.
- கிஞ்சுகம் – கிளி, முள்முருக்கம்பூ.
- கிடாரம் – கொப்பரை.
- கிடி – பன்றி.
- கிட்டிணம் – கறுப்பு.
- கிதவன் – வஞ்சகன்.
- கித்தான் (அராபி,) – உரப்புத் துணி, முரட்டுத் துணி.
- கிஸ்தி (இந்து.) – திரை.
- கிந்நரம் – வீணை யாழ்.
- கிம்புரி – முடியுறுப்புக்களில் ஒன்று தோளணி, யானை கொம்பின் பூண்.
- கியாதம், கியாதி – புகழ், மேன்மை.
- கியாநம் – அறிவு.
- கிரகசத்தி – கோள்வலி.
- கிரகசாந்தி – தீக்கோட்கழிப்பு.
- கிரக சாரம் – கோள்நிலை, கோட்பார்வை.
- கிரகணம், கிராணம் – பற்றுதல், பிடித்தல்.
- கிரக தோஷம் – கோட்குற்றம்.
- கிரகஸ்தம் – இல்லறநிலை.
- கிரகத்தன், கிரகஸ்தன் – இல்வாழ்வான், இல்லறத்தான்.
- கிரகுபதி – பகலோன், நெருப்பு.
- கிரகபீடை – கோள்களால் வரும்அன்பம்.
- கிரகப் பிரதிட்டை – வீட்டுக்கு முளைபிடித்தல்.
- கிரகப் பிரவேசம் – குடிபுகுதல், புதுவீடுபுகுதல்.
- கிரகம் – வீடு, கோள், பற்றுதல், பிடிப்பு.
- கிரகாரா தனை – கோள்வழிபாடு.
- கிரகித்தல் – பற்றுதல், இழுத்தல், கவர்தல், உணர்தல்.
- கிரணமாலி – கதிரவன்.
- கிரணம் – ஒளி, கதிர்.
- கிரணன் – ஞாயிறு, பகலோன்.
- கிணார்த்தம், கிரணியம் – ஒளியுள்ள பொருள்.
- கிரண்யம், ஹிரண்யம் – பொன்.
- கிரந்த கர்த்தா – .நூலாசிரியன்.
- கிரந்தம் – நூல் எழுத்து.
- கிரந்தி – காப்பான்.
- கிரமம் – ஒழுங்கு, முறைமை.
- கிரயம் – விலை.
- கிராதன் – குறவன், வேட்டுவன்.
- கிராதி -மரத்தாற்செய்த வேலி.
- கிராமணி – ஊர்த்தலைவன்.
- கிராம தேவதை – ஊர்காவற் றெய்வம்.
- கிராமப் பிரதட்சணம் – ஊர்வலம்.
- கிராமம் – சிற்றூர்.
- கிராம ரக்ஷை – ஊர் காவல்.
- கிராமாதிகாரி – – சிற்றூர் த்தலைவர்.
- கிராமியம் – சிற்றூரார் செயல்.
- கிரி – மலை, பன்றி.
- கிரிகை, கிரியை – தொழில், செயல், விளை, சடங்கு.
- கிரிமி, கிருமி – பூச்சி, புழு.
- கிரியா சத்தி – செயலாற்றல்.
- கிரியா சாதனம் – வினைக்கருவி, தொழிற்கருலி.
- கிரியாதிகாரன் – தொழிற்றலைவன், பிள்ளையார்.
- கிரியாதீதன் – செயல்கடந்தோன்.
- கிரியா மார்க்கம் – வினைவழி.
- கிரீட தாரணம் – மூடிசூட்டல்.
- கிரீட தாரி – முடியணிந்தோன்.
- கிரீடம் – முடி
- கிரீடாதிபதி – முடியுடைத்தலைவன், அரசன்.
- கிரீடாதிபத்தியம் – முடிசூட்டிய ஆட்டு, அரச சாட்சி.
- கிரீடாபங்கம் – முடியிழப்பு.
- கிரீடை – விளையாட்டு, மகளிர் விளையாட்டு.
- கிரீவம் – கழுத்து.
- கிருகம் – வீடு,இல்லம்.
- கிருட்டின பக்கம்,
- கிருஷ்ண பக்கம் – தேய்பிறை.
- கிருட்டினம் – கறுப்பு.
- கிருட்டினன், கிருஷ்ணன் – கருநிறத்தன், திருமால், கண்ணன்.
- கிருட்டினாசிநம், கிருஷ்ணாஜிநம் – மான்தோல்.
- கிருஷி – பயிர், உழவு, பயிர்செய்கை.
- கிருஷிகன் – பயிர்செய்வோன், உழவன்.
- கிருஷ்டம் – உழுதநிலம்.
- கிருஷ்ண சயர்தி – கண்ணன் பிறந்தநாள்.
- கிருஷ்ண சர்ப்பம், கிருஷ்ண நாகம் – கரும்பாம்பு.
- கிருதம் – செய்யப்பட்ட, நெய்.
- கிருதர் – செய்பவர்.
- கிருதலட்சணம் – நல்லிலக்கணம்.
- கிருதார்த்தன் – பயனடைந்தவன்.
- கிருதி – செயல்.
- கிருத்திகா சுதன், கிருத்திகாசூனு – முருகன்.
- கிருத்திமம், கிருத்திருமம் – கடமை, செயல், பொய், வஞ்சனை.
- கிருத்தியம் – செய்கை, தொழில், சடங்கு.
- கிருபணசிரோன் மணி – பெரும்பிசினன்.
- கிருபன் – அருளாளன்.
- கிருபாகடாட்சம் – அருட்பார்வை.
- கிருபாகரன் – அருளாளன், இறைவன்.
- கிருபாநாயகி – அருட்டலைவி, இறைவி.
- கிருபா மூர்த்தி – அருளுருவினன், கடவுள்.
- கிருபை – அருள், இரக்கம், தண்ணளி.
- கிரெளஞ்சம் – அன்றில் பறவை, ஒரு மலை.
- கிலம் – கழிவு, அழிவு, சிறுமை.
- கிலி – அச்சம்.
- கிலீபதை – அலித்தன்மை.
- கிலீபம் – பேடு,
- கிலேசம் – அச்சம், கவலை, துன்பம்.
கீ
- கீசகம், கீசம் – குரங்கு.
- கீடம் – புழு.
- கீனம், க்ஷீணம் – கேரி, சிதைவு.
- கீணர்,க்ஷீணர் – எளியர், கீழோர்.
- கீதசாத்திரம் – இசை நூல்.
- கீதஞானம் – இசையறிவு.
- கீதம் – இசை, இசைப்பாட்டு.
- கீதவாத்தியம் – இசைக்கருவி.
- கீர்த்தனம், கீர்த்தனை – புகழ்ச்சி, புகழ்ப்பா.
- கீர்த்திமான் – புகழுடையான்.
- கீலகம் – ஆணி, பொருத்து.
- கீலம் – கழிவு, கீற்று, அழிவு.
கு
- குகம், குஹ்யம் – மறைவு, மறைவிடம்.
- குகுரன் – நாய்.
- குகை – முழைஞ்சு.
- குக்குடத்துவசன் – சேவற்கொடியோன், முருகன்.
- குக்குடம் – கோழி.
- குசக்கிரந்தி – கருப்பை முடிச்சு.
- குசம் – புனல், தர்ப்பைப்புல்,
- குசம்,குயம் – முலை, கொங்கை.
- குசலம் – நலம், நன்மை.
- குசலர் – திறமையாளர், அறிஞர்.
- குசலவித்தை – சூழ்ச்சித் திறன்.
- குசலை – தடை.
- குசன் – செவ்வாய்.
- குசால் (இந்து.) – விளையாட்டு,
- உள்ளக்கிளர்ச்சி.
- குசினி (போர்த்துக்கல் சொல்) – சமையலறை,
- குசுமம் – மலர்.
- குஞ்சரம் – யானை.
- குஞ்சரி – பெண்யானை.
- குஞ்சித நிருத்தம் – ஒருகாற் றூக்கியாடல். குஞ்சிதபாதம் – தூக்கிய திருவடி.
- குஞ்சிதம் – வளைவு. குடகன் – சேரன்.
- குடதிசை – மேற்கு.
- குடார்த்தகோளம்,
- குடகோளார்த்தம் – நிலத்தின் மேற்பாதி உருண்டை.
- குடிலம் – வட்டம், வளைவு.
- குடீரகம் – இலைக்குடில்.
- குக்ஷி, குட்சி – ௮கடு, வயிறு.
- குஷ்டம் – தொழுநோய், பெருநோய்.
- குணசாலி, குணசீலன் – நல்லான்.
- குணஷ்டை – தொல்லை, துன்பம்.
- குணதிசை – கிழக்கு.
- குணபேதம் – குணவேறுபாடு.
- குணவதி – நல்லாள்.
- குணாதீதம் – குணங்கடந்தது.
- குணாதீதன் – கடவுள்.
- குணார்த்தகோளம் – நிலத்தின்கீழ்பாதி உருண்டை.
- குணாலயன் – கடவுள்.
- குதபம் – தருப்பைப்புல்.
- குதம் – எருவாய், மலவாய்.
- குதர்க்கம் – அழிவழக்கு.
- குதுகலம், குதூகலம் – பெருங்களிப்பு, பெருமகிழ்வு.
- குந்தமம் – பூனை.
- குபலம் – ஆற்றல் இன்மை.
- குபேரன் – பெருஞ்செல்வன், செல்வக்கடவுள்.
- குமரன், குமாரன் – முருகன், இளையன், ஆண்மகன், புதல்வன், மகன்.
- குமரி, குமாரி – நங்கை, மணமாகாப் பெண்,புதல்வி, மகள்.
- குமுகசகாயன், குழுதபதி, குமுதபாந்தன் – திங்கள், மதி, நிலவு.
- கும்பகம் – மூச்சக்கட்டல், மூச்சைஅசைவற நிறுத்தல்.
- கும்பதட்சணை – குடத்திடம் பொன்.
- கும்பம் – குடம்.
- கும்ப வத்திரம் – குடத்துணி.
- கும்பாபிஷேகம் – குடமுழுக்கு.
- கும்பீரம் – முதலை.
- குரகதம் – குதிரை.
- குரங்கம் – மான்.
- குருகடாட்சம் – ஆசிரியனருட் பார்வை.
- குருசந்தானம் – ஆசிரியன் வழி, குரு வழி.
- குருசந்நிதானம் – ஆசிரியன் திருமுன்.
- குருசேவை – ஆசிரியற் பணி, ஆசிரிய வணக்கம்.
- குரு நிந்தை – குருவைப் பழித்தல்.
- குருபக்தி, குருபத்தி – ஆசானிடத்தன்பு, குருவினிடத்தன்பு.
- குருபதம் – வீடு பேறு.
- குருபத்தினி – ஆசான் மனைவி, குருவின்மனைவி.
- குருபரன் – குரு முதல்வன்.
- குருபுத்திரன் – ஆசான்மகன், குருவின்மகன்.
- குருபூசை – பெரியார் வழிபாடு, குருவழி பாடு.
- குருப்பியம் – துத்தநாகம்.
- குருப்பிரசாதம் – ஆசானருள், குருவருள்.
- குருமூர்த்தம் ஆசிரியவடிவம்.
- குருமூலம் – ஆசான்வழி, குருவழி.
- குருலிங்கசங்கமம் – குருவும், சிவனும், அடியாரும்.
- குருவசநம், குருவாக்கு – குருமொழி.
- குருவாரம் வியாழக்கிழமை.
- குருவுபதேசம் – ஆசிரியன் அறிவுரை.
- குரூபம் – அழகின்மை.
- குரூபி – உருவிலி , அழகிலி.
- குரூரம் – கொடுமை, அஞ்சாமை, தறுகண்.
- குரூரவதை – கொடுங்கொலை.
- குரோட்டம் – நரி , பன்றி.
- குரோதம் – உட்பகை.
- குரோதி – பகைவன்.
- குலசன் – நற்குலத்தில் பிறந்தவன்.
- குலத்திரீ, குலஸ்திரீ – குலமகள்.
- குலவித்தை – குலப்பயிற்சி, குலத்தொழில்.
- குலாங்கிஷம் – மறைவு.
- குலா சாரம் – குலநடை, குலவொழுக்கம்.
- குலாதிக்கம் – குலத்தலைமை, குலப்பெருமை.
- குலாபிமானம் -குலப்பற்று.
- குலாலன் – குயவன்.
- குலிகம் – சிவப்பு.
- குலிங்கம் – குதிரை.
- குலிசபாணி – வேற்கையன், முருகன்.
- குலிசம் – வேற்படை.
- குலீநசம் – நீர்.
- குல்லா (இந்து.) – தலைப்பாகை, தொப்பி.
- குவரம் – துவர்ப்பு.
- குவாகுலம் – ஒட்டகம்.
- குவிரம் – காடு.
- குளிகை – மாத்திரை.
- குளிசம், குளியம் – வளையம் மறைமொழித்தகடு.
- குளீரம் – நண்டு.
- குற்றசம் – இகழ்ச்சி.
- கு ற்சிதம் – அருவருப்பு.
- குன்மம் – சூலை, வயிற்று வலி.
கூ
- கூசிகை – எழுதுகோல்.
- கூசுமாண்டம், கூஷ்மாண்டம் – பூசுணி.
- கூடகிருதயன், கூடகிருதன் – சிவன் ஆழ்ந்த நெஞ்சடை யான்.
- கூடமார்க்கம் – கள்ளவழி, கூடாவழி.
- கூடாகாரம் – மேல்வீடு, நிலவறை.
- கூபகம் – நீர், கிணற்றி லுண்டாயது.
- கூபம் , கூவம் – கிணறு.
- கூபாங்கம் – மயிர்ப் பொடிப்பு.
- கூபாரம் – கடல்.
- கூமம் – பெருங்குளம்.
- கூர்ச்சம் – தருப்பை, மயிர்.
- கூர்த்தம் – விளையாட்டு.
- கூர்மம் – ஆமை.
கே
- கேகம் – வீடு.
- கேகயம் – மயில்.
- கேகி – மயில்.
- கேசவன் – குடிமகன், மயிர்வினைஞன்.
- கேசகீடம் – பேன்.
- கேசபந்தம் – மயிர்முடி.
- கேச்பந்தி – மயிரொழுங்கு.
- கேசபாரம் – கூந்தற்சுமை.
- கேசம் – மயிர்.
- கேசரம் – அரிமா, பிடரிமயிர், பூந்துகள்.
- கேசரி – அரிமா, குதிரை.
- கேசவன் – சோழன், திருமால்.
- கேசி – திருமால், அரிமா.
- கேதம் – துன்பம், இடர், குற்றம்.
- கேதாரம் -மயில், மலை.
- கேதாரன் – சிவன்.
- கேமம், ஹேமம் – பொன்.
- கேரளன் – சேரன், மலையாள நாட்டான்.
- கேலி – பகடி, இகழ்ச்சி.
- கேவலஞானம் – இரண்டன்மை.
- கேவலகிலை – தனி நிலை, அறியாமை நிலை, மறைப்புநிலை.
- கேவலம் – சிறுமை, தனிமை.
- கேவலாவத்தை – கிழ்நிலை.
கை
- கைங்கரியம் – தொண்டு, பணி.
- கைடவாரி – கைடவன் என்னும் அவுணணை அழித்த திருமால்.
- கைதவம் – பொய், வஞ்சனை.
- கைரவி – திங்கள்.
- கைலாகு (இந்து) – கைகொடுத்தல்.
- கைலாசநாதன் – சிவபெருமான்.
- கைவல்லியம், கைவல்யம் – தனிமை, வீடுபேறு, நுட்பம்.
கோ
- கோகநகம்,
- கோகநதம் – செந்தாமரை, செவ்வாம்பல்.
- கோகநகை – திருமகள்.
- கோகநாதன் – சிவன்.
- கோகபந்து – பகலோன்.
- கோகயம் – தாமரை.
- கோகிரம் – குதிக்கால்.
- கோலம் – குயில்.
- கோகில கோலாகலம் – குயில் முழக்கம்.
- கோகுலன் – இடையன், ஆக்காப்போன்.
- கோசகம் – முட்டை, குறி.
- கோசம் – நூல், உடம்பு, யாக்கை, குறி, கருப்பை, முட்டை.
- கோசரம் – அறியதக்கது, கோள்நிலை.
- கோசரித்தல் – புலனாதல், தோன்றுதல்.
- கோசலம் – ஆனீர்.
- கோசாங்கம் – நாணற் புல்.
- கோசிகம், கெளசிகம் – பட்டு, பட்டாடை.
- கோடம், கோஷம்,
- கோஷ்டம் – முழுக்கம், பேரோசை.
- கூட்டம், மணப்பொருள்,பேரொலி.
- கோஷ்டி – கூட்டம்.
- கோடி – நூறு நூறாயிரம்.
- கோடீரம் – கீரி, சடை.
- கோடீரன் – இந்திரன்.
- கோண்டன் – கீழ் மகன்.
- கோதண்டபாணி – விற்கையன்.
- கோதண்டம் – வில்.
- கோதனம் – ஆவின் கன்று.
- கோதா – உடும்பு.
- கோதானம் – ஆவை அறமாகக்கொடுத்தல், ஆன்கொடை.
- கோத்திரம் – குலம், வகுப்பு, மரபு.
- கோபகன், கோபன் – இடையன் .
- கோபகன்னிகை – இடைப்பெண்.
- கோபச்சவாலை – சினத்தீ.
- கோபம் – சினம், வெகுளி, சீற்றம்.
- கோபாக்கினி – வெகுளித்தீ.
- கோபாலன் – இடையன், கண்ணன்.
- கோபி – சினக்காரன், திருமண்.
- கோபிகாஸ்திரீ ,கோபிகை – இடைச்சி.
- கோபுரம் – கொடுமுடி.
- கோமயம் – ஆனீர், சிறுநீர்.
- கோமலம் – சாணம்.
- கோமளம் – இளமை, அழகு, மென்மை.
- கோமாமிசம் – மாட்டிறைச்சி.
- கோரட்சகன், கோரட்சன் – இடையன், சிவன்.
- கோரதந்தம் – நச்சுப்பல்.
- கோரம் – கொடுமை, ௮ச்சம்.
- கோர௹பம் – அச்சவடிவம்,௮ழகில்வடிவம்.
- கோவர்த்தனர் – இடையர்.
- கோவிதம் – கலையறிவு.
- கோவிதன் அறிஞன்.
- கோளகை, கோளம் – உருண்டை, வட்டம்.
கௌ
- கெளசல்யம் – திறமை.
- கெளஞ்சிகன் -பொன் வினைஞன்.
- கெளண்டிகர் – தோல் வினைஞர்.
- கெளதூகலம், குதூகலம் – பெருமகிழ்வு, பேரூக்கம்.
- கெளந்தி – பெண்துறவி, தவப்பெண்.
- கெளபீனம் – கீழுடை, கோவணம்.
- கெளரவம் – மேன்மை, பெருமை.
- கெளரி – இறைவி, உமை.
- கெளகியம், கவ்வியம் – ஆவினைந்து, நானம்.
- கெளளி – பல்லி.
- கெளளிசாஸ்திரம் பல்லி நூல்.
- கெளளிதம் – உண்ணல்.
